Kategorie

Wskaźniki gospodarcze (emerging-market indicators)

Przykładem porównań lego rodzaju wśród polskich ekonomistów, historyków i socjologów są analizy podobieństw i różnie występujących między Europą Wschodnią i Ameryką Południową jako regionami niedorozwoju, których dzieje sprzęgnięte zostały za pośrednictwem stworzonej przez Europę Zachodnią gospodarki światowej. Zob.: Europa Środkowo-Wschodnia i Ameryka Południowa 1918-1939. red. Il.Szlajter, Warszawa 1992.

Zob. wskaźniki gospodarcze (emerging-market indicators) umieszczane w prestiżowym piśmie „The Economist”, które zestawiają w jednej grupie Czechy, Polskę oraz Węgry z Rosją i Turcją, krajami azjatyckimi (Chiny, Hongkong. Indonezja, Malezja. Korea Południowa, Singapur, Filipiny, Tajwan, Tajlandia), państwami Ameryki l.acińskiej (Argentyna, Brazylia. Chile, Kolumbia, Meksyk, Peru, Wenezuela), krajami Bliskiego Wschodu (Egipt, Izrael) i Afryki (RPA).

Pod względem poziomu rozwoju mierzonego wskaźnikiem produktu narodowego brutto per capita, Polska zajmuje odlegle 43 miejsce – patrz: World Development Report 2002, Washington 2002, s.232-233. np. charakteryzująca się dużym udziałem sektorów tradycyjnych (górnictwo, hutnictwo, w Polsce również rolnictwo). Znajduje to odzwierciedlenie terminologiczne w postaci określenia tnmsiiion economies używanego w odniesieniu do państw dawnego ZSRR i Europy Środkowej i Wschodniej, także tych najhardziej reformatorskich. Jak zauważyli autorzy jednego z raportów na temat zachodniej pomocy dla Polski, Węgier i Czechosłowacji: „ludzie są wykształceni i posiadają wiele umiejętności, ale niestety infrastruktura krajów Europy Środkowej pozwala je porównywać z większością krajów słabo rozwiniętych. Jednakże historia kultury i państwowości w krajach Europy Środkowej daje im stosunkowo duże możliwości stworzenia ustabilizowanych społeczeństw, co jest szczególnie ważne teraz w okresie reform, wprowadzanych często w sposób stanowczy i radykalny. (…) Powszechnie uważa się, że pomimo stosunkowego zaawansowania krajów Europy Środkowej, mają one identyczne problemy związane z procesem pomocy, jakie mają kraje rozwijające się. Dlatego pomoc udzielana krajom rozwijającym się, uważana jest za dobrą lekcję przygotowującą do niesienia pomocy przy wprowadzaniu reform w krajach Europy Środkowej”

Leave a Reply