Kategorie

Swobodny przepływ usług

Zasada swobodnego świadczenia usług jest ściśle powiązana ze swobodą przepływu towarów i osób oraz wolnością przedsiębiorczości. Usługi określane sąjako wszelkie świadczenia wykonywane odpłatnie, zwłaszcza zaś realizowane w ramach prowadzonej działalności handlowej, przemysłowej, rzemieślniczej

Państwa mają takie prawo, jeśli wymagają lego względy moralności publicznej, porządku i bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi, ochrony zwierząt i roślin, ochrony narodowych dóbr kultury oraz ochrony własności przemysłowej lub handlowej. oraz wolnych zawodów (np. lekarze, architekci, prawnicy). Dotyczy to w takim samym stopniu osób prawnych: banków, towarzystw ubezpieczeniowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych.

Usługa oparta jest na dwustronnym stosunku prawnym, gdyż obok świadczącego usługę występuje usługobiorca. Zasada swobodnego przepływu usług wiąże się z prawem do prowadzenia usług łransgranicznych, świadczonych przez podmioty z krajów partnerskich. Oznacza to możliwość działalności handlowej zarówno na terytorium własnego kraju, jak i w kraju siedziby usługodawcy, czyli gdziekolwiek na obszarze Unii Europejskiej. Podobnie rzecz wygląda z prawem do sprzedaży takich usług, czyli podejmowania i wykonywania pracy na własny rachunek, zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw, spółek, agencji oraz filii.

W praktyce oznacza to, że np. stomatolog hiszpański może zatrudnić się w klinice niemieckiej, holenderskiej lub każdej innej, gdzie będzie to dla niego dogodne. Z drugiej strony, także klinika może wybrać sobie, czy zatrudni obywatela własnego państwa, czy obcokrajowca z terytorium Unii Europejskiej.

Podobnie sprawa wygląda w przypadku podmiotów prawnych – np. niemiecka firma doradcza może założyć swoje filie na terenie dowolnego państwa i świadczyć tam takie same usługi, jak we własnym kraju.

Ustanowienie swobody świadczenia usług nie zawsze jednak przebiega pomyślnie. Na przeszkodzie stają często problemy związane ze specyfiką działalności usługowej, różnorodnością legislacyjną oraz czasami nadmierną szczegółowością regulacji narodowych (dotyczy to głównie sfery usług finansowych, ubezpieczeniowych i transportowych). Ponadto niektóre gałęzie sektora usług są w znacznym stopniu zdominowane przez silne firmy narodowe, co uniemożliwia pełną liberalizację działalności.19

Taka sytuacja powoduje, iż szczegółowa harmonizacja przepisów’ państw członkowskich w tej dziedzinie nie jest do końca możliwa i trzeba ograniczyć się – przynajmniej tymczasowo – do minimalnej harmonizacji na szczeblu Wspólnoty, przy równoczesnym poszanowaniu zasady wzajemnego uznawania przepisów narodowych.

Leave a Reply