Kategorie

Rządowe ośrodki strategiczne

Zostawiając na inną okazję przegląd różnych typów rządowych i pozarządowych ośrodków strategicznych zobaczmy, jakie są w tym zakresie doświadczenia Komisji Europejskiej i państw członkowskich UE?

Doświadczenie jest takie, że cenią sobie one renomowane, niezależne lub ąuasi-niezależne trusty mózgów i korzystają z ich prac, ale jednocześnie lubią mieć w ramach rządu takie jednostki ds. strategii, które są tylko do ich dyspozycji. Przykładowo, instytucją bardzo niezależną politycznie, choć należącą do państwa, jest holenderski Wetenschappelijke Raad voor het Regieringsbeleid (WRR). Ta niezwykle prestiżowa instytucja jest niezależna w swoich opiniach i programach pracy. Członkowie jej Rady są mianowani dekretem królewskim na wniosek premiera po zatwierdzeniu przez Radę Ministrów, co pozwala im zachować niezależność od rządu. WRR koncentruje się na kluczowych problemach długofalowych, wskazując możliwe wybory polityczne.

Innymi przykładami rządowych ośrodków strategicznych pracujących bezpośrednio dla szefów rządów są: Urząd ds. Planowania (Commissariat Generale du Plan) we Francji oraz Zespół ds. Działania i Innowacji (Performance and Innovation Unit) w Wielkiej Brytanii.

W Komisji Europejskiej została utworzona przez Jacquesa Delorsa w 1989 r. tzw. Jednostka Studiów nad Przyszłością (Cellule de Prospective), odgrywająca rolę trustu mózgów pracującego bezpośrednio dla niego, Jej rolą było monitorowanie integracji europejskiej, nawiązanie stałych kontaktów z innymi podobnymi ośrodkami i przygotowywanie opracowań szczegółowych na zlecenie przewodniczącego. Ten składający się z 10-15 osób zespół „myślicieli” zawdzięczał swój prestiż i sukces namiętności Delorsa do strategii długofalowych (dotyczących m.in. Jednolitego Rynku, unii walutowej, roli UE w świecie itd.). To osobiste związanie z Delorsem stało się przyczyną pewnej marginalizacji Jednostki po jego odejściu. Obecnie istnieje ona jako Grupa doradców politycznych, licząca 12 osób, której szefa mianuje przewodniczący Komisji, ale roczny program pracy jest uzgadniany przez całą Komisję i ma ona pracować razem z innymi jej służbami (dysponując rocznym budżetem w wysokości 700 tys. euro). Należy dodać, że Dyrekcje Generalne Komisji, podobnie jak służby Rady UE i Parlamentu Europejskiego, prowadzą własne analizy i zlecają na zewnątrz studia i opracowania o charakterze strategicznym.

Leave a Reply