Kategorie

Rozwój w kategoriach globalizacji

Kluczowym wyróżnikiem dyskusji o rozwoju w kategoriach globalizacji jest dostrzeganie zasadniczych odmienności reguł i struktur w państwach usytuowanych na różnych poziomach rozwoju społeczno-gospodarczego. Obejmują one również dysponowanie zasobami innej jakości i wielkości (kapitał ludzki, najnowsze technologie), a także posługiwanie się strategiami wykorzystującymi osiągnięty już potencjał (ekonomia skali, atrakcyjność oferty itd.). Analiza tych odmienności umożliwia realistyczne zdefiniowanie pozycji Polski jako „półperyferii’” lub „wewnętrznej peryferii” UE, co jest uwarunkowane naszym położeniem geograficznym, ograniczonymi zasobami i charakterem powiązań politycznych i gospodarczych po 1989 r. W takim ujęciu jest wątpliwe, czy zapoczątkowane przez zwolenników podejścia modernizacyjnego przenoszenie rozwiązań funkcjonujących na Zachodzie (np. liberalizacja rynków finansowych) mogło znacząco zwiększyć konkurencyjność polskiej gospodarki. Jest to bowiem strategia zmian, która stwarza nieporównywalnie większe możliwości sukcesu biznesowi z krajów wysoko rozwiniętych.’6 W takim kontekście zwraca się również niekiedy uwagę na przyjęcie we wczesnej fazie transformacji zideologizowanej dziewiętnastowiecznej wizji rynku opartej na indywidualnych prawach własności, z pominięciem wielu innych instytucjonalnych aspektów ekonomii niezbędnych dla rozwoju nowoczesnej gospodarki (rola państwa, sieci powiązań biznesowych, regulacje normatywne).’7 u J.E.Stiglitz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii w 2001 r.. były wiceprezes Banku Światowego i sz.cf doradców ekonomicznych prezydenta li.Clintona, pyta retorycznie: „jakie (…) dowody sugerowały (…), że liberalizowanie tynków kapitałowych w biednych krajach może wywołać szybszy wzrost? (…) Z jakich dowodów wynikało, że w krajach, których gospodarka obciążona jest długiem krótkoterminowym, wysokie stopy procentowe pomogą w stabilizacji kursów wymiany walut?” („Rzeczpospolita”. I6-I7.06.2U01). Obszerną krylykę polityki międzynarodowych instytucji finansowych i rządu USA wobec Ameryki Łacińskiej. Azji. Rosji i Europy Wschodniej, w tym zwłaszcza kolejności i sposobów przeprowadzenia reform, zawiera praca Stiglilza. Globalization and Its Discontents, ed. W.W.Norton. New- York 2002 polemizuje z tymi poglądami opracowanie M. Dąbrowski ego. S.Gumulki i R.Roslowskiego, Whence Reform? A Critique of Stigiitz Perspective. CASE, Warszawa (maszynopis).

Leave a Reply