Kategorie

Regulacja dotycząca osób w podeszłym wieku

Karta w art. 25 zawiera regulację dotyczącą osób w podeszłym wieku. Poświęcenie temu zagadnieniu oddzielnego przepisu nie jest rozwiązaniem o traktowaniu tego zagadnienia z należytą uwagą. Karta posługuje się tu konstrukcją przepisu szczególnego w stosunku do ogólnej zasady równości (art. 20) i zakazu dyskryminacji z powodu wieku (art. 21). Celem dodatkowych zabezpieczeń, jakie przyznaje art. 25 Karty, jest podobnie jak w przypadku innych grup ludności szczególnie chronionych (dzieci, osoby niepełnosprawne, kobiety), zapewnienie faktycznej równości. W tym celu deklarowane jest poszanowanie praw osoby w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz uczestnictwa w życiu społecznym i kulturalnym. (Partycypacja w życiu społecznym zawiera w sobie oczywiście udział w życiu politycznym.) Ponadto w art. 34 poświęconym zabezpieczeniu społecznemu i pomocy społecznej przyznaje się osobom w podeszłym wieku uprawnienie do świadczeń z ubezpieczenia społecznego i opieki społecznej zgodnie z zasadami określonymi w prawie wspólnotowym, ustawach i praktyce krajowej.

W Konstytucji nie odnajdujemy przepisu będącego odpowiednikiem rozwiązania art. 25 Karty. Osobom w’ podeszłym wieku poświęcone sąjcdynie dwie wzmianki w przepisach dotyczących zabezpieczenia społecznego i ochrony zdrowia: w art. 67 ustanowiono prawo do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego, a w art. 68 obowiązek władz publicznych polegający na zapewniieniu prawa do szczególnej opieki zdrowotnej osób w podeszłym wieku. Porównując regulację w obu dokumentach należy stwierdzić, iż brak w Konstytucji ogólnego przepisu spełniającego funkcję taką, jak art. 25 Karty (który wymieniając prawa osoby w podeszłym wieku wyznacza pewien standard ochronny), może wpływać niekorzystnie na status tych osób w polskim systemie prawnym.

Leave a Reply