Kategorie

Przesłuchania w formie wideokonferencji cz. II

Dążąc do zapewnienia, aby podczas przesłuchania nie zostały naruszone podstawowe zasady prawa państwa, do którego skierowano wniosek, a w razie stwierdzenia, że takie uchybienia miały miejsce, żeby podjęte zostały środki konieczne do zaniechania naruszeń, Rada zaproponowała udział w przesłuchaniu przedstawiciela organów sądowych państwa, do którego skierowano wniosek (przedstawicielowi, jeżeli to konieczne, powinien towarzyszyć tłumacz). Parlament generalnie zgodził się na takie rozwiązanie, z tym że zaproponował asystę tłumacza w przypadku, kiedy przedstawiciel nie zna języka, w jakim przesłuchanie jest prowadzone. Przeważyło stanowisko Rady.

Pozostając jeszcze przy postanowieniach związanych z udziałem tłumacza. Rada postulowała, aby organy sądowe państwa wnioskującego o przeprowadzenie przesłuchania mogły zwrócić się z prośbą do państwa, do którego skierowano wniosek o zapewnienie pomocy tłumacza osobie, która ma zostać przesłuchana za pomocą wideokonferencji, jeżeli taka pomoc okaże się konieczna. Parlament dostrzegł możliwość zapewnienia pomocy tłumacza nie tylko na prośbę państwa wnioskującego, ale również na prośbę osoby przesłuchiwanej i obligatoryjnie, gdy nie zna ona języka państwa wnioskującego. W Konwencji przyjęta została propozycja Parlamentu, a więc pełen wachlarz możliwości udzielenia pomocy tłumacza podczas przesłuchania za pomocą wideokonferencji.

Istotną kwestią, zdaniem Parlamentu, jest możliwość skorzystania z pomocy obrońcy, którego osoba poddawana przesłuchaniu darzy zaufaniem. Z tego powodu Parlament zaproponował wprowadzenie nowego paragrafu, zawierającego tego rodzaju poprawkę. Nie znalazł on jednak miejsca w ostatecznej wersji Konwencji.

Omówione wyżej postanowienia dotyczące wideokonferencj i odnosiły się do przesłuchiwania świadków lub biegłych. Może jednak zaistnieć sytuacja, kiedy pożądane będzie przesłuchanie osoby oskarżonej z wykorzystaniem tej formy składania zeznań, jaką przewiduje wideokonferencja. Parlament w swej poprawce odnoszącej się do takiej sytuacji zauważył potrzebę umieszczenia wśród postanowień związanych z przesłuchaniem osoby oskarżonej także postanowienia dotyczącego współoskarżonych i osób podejrzanych o popełnienie określonego czynu, o który toczy się postępowanie. W treści Konwencji przyjęte zostało sformułowanie proponowane przez Radę, z tym że złożenie zeznań w opisanej formie wymaga wyrażenia zgody przez osobę oskarżoną. W treści nie zostały ujęte poprawki Parlamentu związane z gwarancjami poszanowania praw do obrony, jakie zapewniają przepisy prawa wewnętrznego.

Leave a Reply