Kategorie

Postanowienia szczególne

– Postanowienia szczególne dotyczące wprowadzania w życie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

– 1. Unia Europejska prowadzi wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, której podstawę stanowi rozwój wzajemnej politycznej solidarności między Państwami Członkowskimi, określanie kwestii stanowiących przedmiot ogólnego zainteresowania i osiąganie coraz większego stopnia zbieżności działań Państw Członkowskich.

– 2. Rada Europejska określa strategiczne interesy Unii oraz ustala cele jej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Rada Ministrów kształtuje tę politykę zgodnie ze strategicznymi wytycznymi ustanowionymi przez Radę Europejską oraz postanowieniami części III.

– 3. Rada Europejska i Rada Ministrów podejmują niezbędne decyzje europejskie.

– 4. Wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa w prowadzają w życie Minister Spraw Zagranicznych Unii oraz Państwa Członkowskie, z zastosowaniem środków krajowych i unijnych.

– 5. W ramach Rady Europejskiej i Rady Ministrów, Państwa Członkowskie konsultują się między sobą we wszystkich kwestiach polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, stanowiących przedmiot ogólnego zainteresowania, w’ celu określenia wspólnego podejścia. Przed podjęciem jakichkolwiek działań na arenie międzynarodowej lub zobowiązali, które mogłyby wpłynąć na interesy Unii, każde Państwo Członkowskie konsultuje się z pozostałymi Państwami Członkowskimi w ramach Rady Europejskiej lub Rady Ministrów. Państwa Członkowskie zapewniają, poprzez zbieżne działania, realizację interesów i wartości Unii na arenie międzynarodowej. Państwa Członkowskie wykazują wzajemną solidarność.

– 6. Parlament Europejski jest regularnie konsultowany w zakresie głównych aspektów i podstawowych wyborów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz jest informowany o jej rozwoju.

– 7. Decyzje europejskie odnoszące się do wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa są podejmowane jednomyślnie przez Radę Europejską i Radę Ministrów, z wyjątkiem przypadków określonych w części III. Rada Europejska i Rada Ministrów stanowią na wniosek Państwa Członkowskiego, Ministra Spraw Zagranicznych Unii lub na wniosek tego Ministra wspieranego przez Komisję. Ustawy europejskie i europejskie ustawy ramowe wyłącza się.

– 8. Rada Europejska może jednomyślnie zdecydować, że Rada Ministrów stanowi większością kwalifikowaną w przypadkach innych niż określone w części Ili.

Leave a Reply