Ograniczenia produkcji na rzecz sektora using

„Za wcześnie przyjęliśmy rozwiązania, które pasują do dużo wyższego poziomu rozw’oju rynku. Przedwcześnie dokonaliśmy deindustrializacji (…) ograniczenia produkcji na rzecz sektora using. Popełniliśmy też wiele innych błędów instytucjonalnych, utrudniających nam zajęcie dobrego miejsca w międzynarodowym podziale pracy” (wywiad z .1.Staniszkis. ..Businessman Magazine”, grudzień 2002, s.23-24). Z.Brzeziński już w 1993 r, zauważał, że „nie należy wykluczać strategii transformacyjnych zakładających wolniejsze przekształcenia (…) oraz przedkładających pewien stopień zaangażowania rządu nad czystą grą sil nmkowych (…) interwencja rządu jest konieczna w krajach, w których mechanizmom wolnorynkowym brak jest tradycji, doświadczeń i odpowiedniej kulimy społecznej. (…) są społeczeństwa, w których z przyczyn historycznych niezbędne jest pewne współdziałanie pomiędzy mechanizmami rynkowymi a planowaniem rządowym, szczególnie że tynek nie jest sam u1 sobie nieomylny”. Za udany przykład takiego współdziałania uważa! politykę gospodarczą Azji Wschodniej – patrz: Z.Brzeziński, O Polsce. Europie i świście !988 – 2001. Warszawa 2002, s. 178. Współczesne rozumienie

Słabe rodzime firmy działające w otoczeniu niedojrzałych instytucji rynkowych z trudem są w stanie sprostać regułom narzucanym w procesie dostosowania do wymogów UE18 Reguły te wyznaczają Europie Środkowej i Wschodniej rolę podwy konawców” w globalnym podziale pracy określanym przez centra decyzji zlokalizowane w państwach wysoko rozwiniętych. Wymieniane wcześniej: szczególna pozycja kapitału zagranicznego, upadek wielu branż i przedsiębiorstw, bezrobocie, deficyt handlowy, przebieg prywatyzacji czy proporcje „zwycięzców” i „przegranych” są w Polsce strukturalnym przejawem tej sytuacji. Podejście modernizacyjne nic uwzględnia bowiem mechanizmów’ powodujących, że działanie kapitalizmu ma inny charakter i konsekwencje w państwach wyżej rozwiniętych, a inne w’ krajach niżej rozwiniętych, w których tworzy odmienną strukturę gospodarczą i społeczną typową dla „kapitalizmu peryferyjnego”.39 Kształt takich struktur w przemożnej mierze zależy od decyzji, jakie branże gospodarki będą się rozwijać, a które zostaną zlikwidowane.

Leave a Reply