Kategorie

Ocena różnic strukturalnych w UE

Na tle obserwowanych różnic oraz zmian, jakie następują w naszym kraju w ostatnim okresie, nasuwa się pytanie o czas, w jakim moglibyśmy nadrobić dystans dzielący nas od UE? Czy wobec różnic, jakie już w lalach 90. tak korzystnie dla UE kształtowały się na tle porównań z Polską, proces koncentracji ziemi jest tam mniej dynamiczny? Sygnały nadchodzące w ostatnicli kilku lalach z wielu krajów Unii są wystarczająco liczne i wyraźne, aby pozwolić na stwierdzenie, że utrzymuje się tam znacznie większe tempo przemian strukturalnych niż ma to miejsce w Polsce. (Informacje na ten temat prezentowano m.in. w A gra Europę.) Wynika z nich, że w latach 90. w wielu państwach członkowskich zmniejszyła się znacznie liczba gospodarstw rolnych – np. w- Finlandii aż o 40%, a w Niemczech o 32%.

Znaczącemu ubytkowi liczby gospodarstw’ towarzyszy wzrost powierzchni pozostałych gospodarstw, które w ten sposób zyskują dostęp do dodatkowych gruntów. W Finlandii np. średnia wielkość gospodarstwa wzrosła w latach 90. z 17 ha do 28 ha, a więc o blisko 2/3, a liczba gospodarstw o powierzchni powyżej 100 ha potroiła się. W Niemczech średnia wielkość gospodarstwa wyrosła w tym okresie do 38,2 ha, tj. o 48% z tym, że wpływ’ na tak duże tempo zmian miała m.in. prywatyzacja w byłej NRD, gdzie skorzystano z możliwości utworzenia w drodze restrukturyzacji dużych gospodarstw’ (średnia powierzchnia gospodarstwa w 2001 r. wyniosła 182,3 ha). Ponadto szybkim zmianom strukturalnym w rolnictwie Unii Europejskiej towarzyszy znaczna poprawa jego produkcyjności, a także wzrost wydajności pracy.

Ocena różnic strukturalnych obrazowana powyższymi wskaźnikami prowadzi do jednoznacznego wniosku, że dystans dzielący nas od krajów UE nie tylko jest ogromny, lecz jeszcze się powiększa. Różnic tych nie da się nadrobić w ciągu kilku lat. W perspektywie integracji stało się to jedną z podstawowych barier w procesie poprawy konkurencyjności polskiego rolnictwa.

Leave a Reply