Główne cele strategiczne koncepcji europejskiej de Gaulle’a

W rozdziale czwartym autor próbuje zdefiniować główne cele strategiczne koncepcji europejskiej de Gaulle’a. Za główny cel uznano niezależność Francji, realizowany w latach 1958 – 1962 poprzez niezbędny proces odnowy narodowej, obejmujący reformę instytucji w okresie postimperialnym. (Chodziło tu głównie o uregulowanie problemu Algierii.) Generał widział Europę jako system, którego podstawowymi elementami są państwa wyrażające interesy narodów i działające w stosunkach międzynarodowych. Francja jako jeden z elementów tego systemu działać miała w kierunku jego organizacji i ewolucji tak, aby byI on zgodny z elementarnymi interesami narodu. Głównym celem francuskiej działalności w Europie, czego nie ukrywał de Gaulle, było zwiększenie wpływów Francji na Starym Kontynencie, jak również dążenie do ukształtowania tożsamości europejskiej. Te elementy miały pomóc zrealizować Francji podstawowy ce! pełnienia roli lidera w budowaniu jedności europejskiej.

W najobszerniejszej części trzeciej pracy, składającej się z trzech rozdziałów, omówiono problemy związane z urzeczywistnieniem koncepcji europejskiej de Gaulle’a w polityce zagranicznej V Republiki w latach 1958-1969. Autor analizuje funkcjonowanie tej koncepcji i prezentuje przyczyny jej ewolucji. W każdym kolejnym rozdziale tej części podjęto próby wyjaśnienia gaullistowskiej koncepcji systemu ogólnoeuropejskiego, zachodnioeuropejskiego oraz wschodnioeuropejskiego.

Leave a Reply