Kategorie

Geneza modernizacji wzajemnej pomocy prawnej cz. III

Pierwsze artykuły Konwencji dotyczą związków z innymi aktami prawa międzynarodowego i stanowią, że będzie ona uzupełnieniem unormowań zawartych w Europejskiej Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych z 20 kwietnia 1959 r. (dalej: EKPP),” protokołu dodatkowego z 17 marca 1978 r. do tejże Konwencji, Porozumienia Wykonawczego z 19 czerwca 1990 r. wprowadzającego w życie Układ Schengen z 1985 r. w sprawie stopniowego zniesienia kontroli na wspólnych granicach (dalej: PW Schengen) oraz rozdziału II Traktatu o ekstradycji i wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy Królestwem Belgii, Wielkim Królestwem Luksemburga i Królestwem Holandii z 27 czerwca 1962 r., zmienionego protokołem z I 1 maja 1974 r. (dalej: Traktat Beneluksu).

W związku z wejściem w życie Konwencji, Parlament Europejski zaproponował zamieszczenie przepisu zobowiązującego Radę do podjęcia odpowiednich kroków w celu wprowadzenia postanowień, zgodnie z procedurami określonymi w artykule 34(2)(c) Traktatu o Unii Europejskiej, jak również w zgodzie z terminarzem prac Rady i Komisji. Poprawka ta nie została jednak uwzględniona.

Odnośnie do inicjatywy w zakresie wzajemnej pomocy Rada zaproponowała, aby odbywało się to na wniosek „organu prawnego” (Jegal aulhority”), natomiast Parlament zaproponował zmianę sformułowania na judicial aulhority” („organ sądowy”), ograniczając w ten sposób zakres zastosowania tego

Leave a Reply