Kategorie

Europa i prawdo do chwały

Jednak autor nie odmawia całkowicie Europie prawa do chwały. Największym triumfem tego podejścia było „ujarzmienie” i zintegrowanie Niemiec z Europą. Rozumie, że zwrócenie się Europy ku sobie jest wymuszone ogromnym nakładem energii, jakiego wymaga integracja kontynentu. Tu wracamy do tytułowego „raju”. Postmodernizm w’ polityce zagranicznej Europy to całkowite odrzucenie siły i polityki równowagi. Problem w tym, że europejski raj jest światem zamkniętym w sobie. Logika negocjacji, tolerancji, respektowania zasad prawa międzynarodowego nie działa na dyktatorów z „osi zła”. Ten raj Europejczycy zawdzięczają Amerykanom, którzy wysyłając za nich wojska w odległe rejony globu umożliwiają im tę „geopolityczną fantazję”. Uporządkowany świat Kanta może cieszyć się swą cieplarnianą egzystencją tylko dlatego, że ktoś inny działa w realnym świecie Hobbesa, gdzie obok postmodernistycznego europejskiego raju istnieją liczne strefy przedmodernistyczne. Znów wraca wielokrotnie powtarzany w książce wątek wykorzystywania Ameryki, która obsadza żołnierzami mury raju, chroniąc go przed Saddamami i ajatollahami tego świata, lecz sama nie może przekroczyć jego bramy, pozostawiając innym zbieranie korzyści. Można dodać, że z tego punktu widzenia wydaje się logiczne, dlaczego Amerykanie nie chcą się podporządkować Międzynarodowemu Trybunatowi Karnemu i żądają dla siebie podwójnego standardu – ograniczenia zbrojeń dla innych, ale nie dla siebie.

Leave a Reply