Kategorie

Doręczanie pism procesowych cz. II

Poza zagadnieniami związanymi z przesyłką pism procesowych artykuł 5 odnosi się również do przekładu tych dokumentów na język, którym posługuje się ich adresat. W tej kwestii propozycja Rady zmierzała do wprowadzenia obowiązku dołączenia tłumaczenia pisma lub istotnej jego części na jeden z języków obowiązujących na terytorium państwa, gdzie przebywa adresat, chyba że organy sądowe posiadają informację, że adresat dokumentu posługuje się tylko jakimś innym językiem, wówczas Rada proponowała przełożyć dokument lub istotną jego część na ten właśnie język. Parlament zajął stanowisko, że fragmentaryczne tłumaczenie treści pisma może prowadzić do nieporozumień wynikających z niewłaściwego rozumienia treści dokumentu i stąd postulował przełożenie dokumentu w całości na jeden z języków obowiązujących na terytorium państwa członkowskiego, w którym przebywa adresat. Komitet ds. Prawa i Rynku Wewnętrznego proponował natomiast zmianę polegającą na obowiązkowym przełożeniu dokumentu zarówno na język obowiązujący w państwie członkowskim wzywającym, jak i na język obowiązujący w państwie wezwanym, a także na inny język, jeżeli tylko takim językiem włada adresat, a wszystkie te dokumenty powinny zostać dostarczone w komplecie.

Ostatecznie Konwencja wprowadza obowiązek przełożenia dokumentu łub istotnych jego części na język obowiązujący na tym obszarze państwa członkowskiego, na którym przeby wa adresat.

Odnośnie do przekazywania wniosków o pomoc prawną, Parlament przewidywał sytuację, w której wniosek zostanie przekazany organom, które nie są właściwe do jego rozpatrzenia. Wówczas, cełem uniknięcia biurokratycznej zwłoki, Parlament zaproponował wprowadzenie obowiązku przekazania wniosku właściwym organom w obrębie tego samego państwa członkowskiego i poinformowania organów w państwie członkowskim, z którego pochodzi wniosek. Nie uwzględniono jednak tej propozycji Parlamentu w tekście Konwencji.

Pojawiła się w niej możliwość przekazywania wniosków o pomoc prawną za pośrednictwem Interpolu lub innego odpowiedniego organu stosownie do postanowień Traktatu Unii Europejskiej. Rada proponowała, aby były to zwykłe wnioski o pomoc prawną, ale ostateczna wersja Konwencji przewiduje tę możliwość tylko w przypadku wniosków pilnych.

Leave a Reply