Ogłoszenia rolnicze http://www.bogrom.pl/
Kategorie
www.kingstoncollege.wa.edu.au/diploma-leadership-and-management

Analiza systemowa w naukach społecznych

Zdaniem autora, analiza systemowa w naukach społecznych pozwala na najpełniejszy opis badanych obiektów. W części pierwszej, obejmującej I i 11 rozdział, przedstawiono podstawowe założenia metodologiczne i teoretyczne pracy oraz sformułowano wymogi systemowej analizy myśli politycznej. Zaprezentowano tu także katalog terminów używanych w dalszych rozważaniach, określono ich zakres pojęciowy oraz podjęto próbę ich zdefiniowania. Dotyczy to zwłaszcza takich terminów, jak „cel polityczny”, „potrzeba”, „doktryna”, „program”, „interes”, „koncepcja”, „wartość” i „ideologia”. Należy pogrupować je zgodnie z cechami charakterystycznymi dla stosunków międzynarodowych, czyli skonkretyzować dwa podstawowe i wzajemnie powiązane parametry. Pierwszym jest zakres odrębności stosunków międzynarodowych wobec innych rodzajów stosunków społecznych i stosunków politycznych, drugim zaś granice jednorodności praw rządzących wszystkimi rodzajami stosunków społecznych. Autor podkreśla przy tym niski poziom dojrzałości cech określających specyfikę stosunków międzynarodowych.

Pierwszą część niniejszej publikacji kończy analiza koncepcji polityki zagranicznej, która ma być pomocna dla scharakteryzowania polityki europejskiej twórcy V Republiki. Punktem wyjścia jest tu przyjęcie wyraźnej definicji ideologii, którą można określić jako usystematyzowany zbiór naczelnych wartości stanowiący dla danej grupy społecznej kryteria wartościowania zjawisk i procesów politycznych oraz motywujących jej działania polityczne. 7, ideologii wyprowadzane są następnie dyrektywy działania w odniesieniu do inicjatyw politycznych w stosunkach międzynarodowych. Odbywa się to kolejno poprzez kategorie „koncepcji”, „doktryny” i ..programu”. Za koncepcję polityki zagranicznej uznać można ustalony przez danego aktora plan działania, będący konkretyzacją w czasie i przestrzeni celów wyznaczonych przez ideologię. Dla potrzeb dalszych rozważań autor przyjmuje, że doktryna polityki zagranicznej to udostępniona opinii publicznej najbardziej dynamiczna część koncepcji polityki zagranicznej, będąca uogólnieniem założeń programowych, zawierająca pewne stałe, wzajemne koherentne elementy, tworzące zhierarchizowany system celów działania, w którym cele bezpośrednie służą realizacji celów głównych wyznaczonych przez Ideologię. Program politycznego działania jest ostatnią kategorią wchodzącą w skład metodologicznego modelu sytemu, za pomocą którego autor zamierza badać koncepcję europejską de Gaulle’a. Program działania w odniesieniu do polityki zagranicznej określany jest jako konkretyzacja doktryny co do kierunków, płaszczyzn, środków i metod działania.

Bogactwo i różnorodność czynników składających się na osobowość de Gaulle’a

W drugiej części publikacji, obejmującej rozdziały III i IV, Szczepański stara się zrekonstruować koncepcję europejską de Gaulle’a z uwzględnieniem jej aspektu genetyczno-strukturalnego. Ukazuje zatem miejsce, jakie zajmowała ta koncepcja w całokształcie myśli politycznej generała, bada jej filozoficzne i ideologiczne źródła, jak również charakteryzuje podstawowe wartości polityczne, którymi posługiwał się twórca V Republiki. Gaullistowską koncepcję Europy przedstawiono jako system celów. w którym wskazano te główne i strategiczne, najsilniej motywujące działania Francji w Europie.

Uwagę zwraca podkreślane przez autora bogactwo i różnorodność czynników składających się na osobowość de Gaulle’a. Autor, próbując usystematyzować źródła filozoficzne i ideologiczne myśli politycznej generała, wyodrębnił trzy podstawowe czynniki. Pierwszym były klasyczne wartości Wielkiej Rewolucji Francuskiej oraz akceptacja ustroju społeczno-ekonomicznego opartego na prywatnej własności. Duży wpływ na myśl generała wywarła także filozofia cłtrześcijańska, jak również filozofia historii, historyczny sposób myślenia oraz intuicjonizm Bergsona. Formułowana przez de Gaulle’a wizja przyszłej Europy koncentrowała się mianowicie na ukazaniu roli Francji w historii. Stanowiło to przejaw tradycyjnej francuskiej filozofii politycznej, znanej pod nazwą „raison d’Etat”, uznającej za naczelną zasadę dobrą służbę Francji bez względu na motywy, jakie temu przyświecają i ideologie, które za tym stoją.

Leave a Reply